เกี่ยวกับการติดเชื้อเอชไอวี

หลักการคิดเรื่องการติดเชื้อเอชไอวี

เป็นที่รู้กันอย่างชัดเจนว่า เชื้อเอชไอวีเป็นไวรัสที่มีความสามารถในการแพร่เชื้อที่ต่ำ ช่องทางแพร่เชื้อนั้นมีอยู่จำกัดเท่านั้น
หากเรียนรู้และทำความเข้าใจว่าไวรัสอยู่ที่ไหน และเข้าสู่ร่างกายได้ด้วยช่องทางใด ก็จะสามารถประยุกต์ใช้กับการดำเนินชีวิตของตัวเราเองเพื่อลดความเสี่ยงในการติดเชื้อได้

ในของเหลวที่ร่างกายสร้างขึ้นของผู้ติดเชื้อเอชไอวี ของเหลวที่มีเชื้อเอชไอวีอยู่นั้นคือ เลือด / อสุจิ /  สารคัดหลั่งในช่องคลอด / น้ำนม

ส่วนช่องทางที่เชื้อเอชไอวีจะเข้าสู่ร่างกายได้นั้นคือ เยื่อบุและปากแผล

เมื่อเลือด / อสุจิ / สารคัดหลั่งในช่องคลอดที่มีเชื้อเอชไอวีสัมผัสโดยตรงกับเยื่อบุหรือปากแผลก็จะทำให้มีโอกาสติดเชื้อได้ เยื่อบุมีอยู่ในส่วนที่มีความชื้นในร่างกาย เช่น ในช่องปาก, ในช่องคลอด / ท่อปัสสาวะ, ทวารหนัก เป็นต้น

การกระทำที่ทำให้เลือด / อสุจิ / สารคัดหลั่งในช่องคลอดเกิดการสัมผัสโดยตรงกับเยื่อบุได้ง่ายคือการมีเพศสัมพันธ์

จะเข้าใจได้ง่ายขึ้นเมื่อลองคิดถึงอวัยวะที่สัมผัสกับของเหลวในร่างกายในระหว่างมีเพศสัมพันธ์

การใช้เข็มฉีดยาร่วมกัน จะทำให้เกิดความเสี่ยงสูงที่เลือดจะเข้าสู่เส้นเลือดได้โดยตรง จึงทำให้เกิดการติดเชื้อได้ง่าย

การคลอดบุตรจากมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวีนั้น จะมีโอกาสที่เลือดของมารดาจะสัมผัสกับทารก จึงมีโอกาสที่จะทำให้ติดเชื้อได้ และการให้น้ำนมจากมารดาก็มีโอกาสที่จะทำให้ติดเชื้อไปยังบุตรได้

วิธีลดความเสี่ยงในการติดเชื้อเอชไอวี

การมีเพศสัมพันธ์

ในระหว่างที่มีเพศ สัมพันธ์ หากมีการป้องกันไม่ให้เลือด, อสุจิ, สารคัดหลั่งในช่องคลอดสัมผัสโดยตรงกับอวัยวะเพศ, รูทวาร, ในช่องปาก ก็จะเป็นการลดความเสี่ยงในการติดเชื้อ การใช้ถุงยางอนามัยจึงเป็นวิธีหนึ่งที่ใช้ในการเลี่ยงมิให้เกิดการสัมผัส โดยตรง ชนิดของถุงยางอนามัยที่มีจำหน่ายคือถุงยางอนามัยสำหรับสวมอวัยวะเพศชาย และถุงยางอนามัยสำหรับสอดเข้าในช่องคลอด สำหรับกรณีที่อยู่ในสภาวะที่ยากในการใช้ถุงยางอนามัย การทำให้เลือด / อสุจิ / สารคัดหลั่งในช่องคลอดสัมผัสในปริมาณที่น้อยและในระยะเวลาที่สั้น ถือเป็นการลดความเสี่ยงในการติดเชื้อ เช่น ไม่หลั่งอสุจิในปาก ในช่องคลอด และในรูทวาร หากหลั่งอสุจิออกไปแล้วก็ให้รีบชำระล้างทันที

และ การรักษาสภาพเยื่อบุที่ถือเป็นทางเข้าสู่ร่างกายของไวรัสให้อยู่ในสภาพที่ สมบูรณ์แข็งแรงก็ถือเป็นการลดความเสี่ยงในการติดเชื้อให้น้อยลงได้ด้วย เช่น ก่อนที่จะมีการสัมผัสที่ปากหรือลำคอ อาจจะเปลี่ยนจากการแปรงฟันที่อาจทำให้เกิดแผลในช่องปากมาเป็นการบ้วนปากและ กลั้วคอแทน นอกจากนี้การรักษาโรคติดต่อทางเพศก็ถือเป็นวิธีที่ได้ผลเพราะหากเป็นโรค ติดต่อทางเพศอื่นๆก็จะทำให้เกิดการอักเสบหรือมีปากแผลที่บริเวณเยื่อบุหรือ ผิวหนัง ทำให้ไวรัสเข้าสู่ร่างกายได้ง่ายด้วย

กรณีที่ใช้อุปกรณ์เครื่องช่วยทางเพศร่วมกัน อาจมีโอกาสที่เลือดหรือสารคัดหลั่งในช่องคลอดเป็นต้นจะสัมผัสโดนเยื่อบุ

ขอให้เลี่ยงในการใช้ร่วมกันหรือกรณีที่ใช้ร่วมกันก็อาจจะสวมถุงยางอนามัยที่อุปกรณ์เครื่องช่วย เป็นต้น

การใช้เข็มฉีดยาร่วมกัน

การ ใช้เข็มฉีดยาร่วมกันหมายถึงการใช้เข็มฉีดยาอันเดียวกันร่วมกับคนอื่นเพื่อ ฉีดยาเสพติดเป็นต้น การใช้เข็มใหม่ หรือเข็มส่วนตัว ก็จะเป็นการหลีกเลี่ยงการใช้เข็มร่วมกับคนอื่นเป็นการลดความเสี่ยงจากการติด เชื้อเอชไอวีเป็นต้น กรณีที่ใช้เข็มร่วมกับคนอื่น การฆ่าเชื้อโรคอย่างพอเพียงก็จะทำให้ลดความเสี่ยงลงได้

การคลอดบุตรจากมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวี

มารดาที่ติดเชื้อเอชไอวีที่ตั้งครรภ์นั้น หากรู้ว่าตัวเองติดเชื้อแต่เนิ่นๆ ก็จะสามารถลดความเสี่ยงในการแพร่เชื้อไปสู่บุตรในครรภ์ได้

1) การรับประทานยาต้านไวรัสในช่วงจังหวะเวลาที่เหมาะสม จะทำให้ไวรัสในร่างกายมีจำนวนที่น้อยลง

2) คลอดบุตรด้วยการผ่าท้อง

3) หลังจากคลอดบุตรแล้ว ไม่ให้นมจากมารดา ก็จะทำให้โอกาสในการติดเชื้อของทารกลดน้อยลง

ด้วยวิธีเหล่านี้ จะทำให้การติดเชื้อจากมารดาที่ติดเชื้อเอชไอวีไปยังบุตรต่ำกว่า 0.5%